( و از اين خطبه است خطاب به يارانش . و شما از كرامت خداوند متعال بدرجه اى رسيده‌ايد كه [ حتّى ] كنيزهاى شما بدان جهت اكرام ميشوند و همسايگان شما احترام مىشوند و مورد تعلَّق قرار مىگيرند و كسانى شما را تعظيم ميكنند كه شما بر آنان برترى نداريد و هيچگونه نعمتى از شما براى آنان نرسيده است و هيبتى از شما در دلهاى كسانى نشسته است كه ترسى از قدرت شما ندارند و حاكميّتى از شما براى آنان وجود ندارد و شما مىبينيد كه عهدهاى خداوندى شكسته مىشود و شما غضبى نمىكنيد در حالى كه شما از شكستن عهد پدرانتان استنكاف و امتناع مىورزيد در گذشته امور خداوندى بر شما وارد مىگشت و از شما صادر مىشد و بسوى شما رجوع مىنمود اكنون ستمكاران را بمقام و منزلت خود مسلَّط ساختيد و عنانهاى خود را در اختيار آنان گذاشتيد و امور الهى را بدست آنان سپرديد . آنان عمل به شبهه مىكنند و در شهوات حركت مىنمايند و سوگند به خدا ، اگر آنان شما را در زير همهء ستارگان پراكنده بسازند خداوند شما را جمع خواهد كرد ، براى بدترين روزى كه براى آنان فرا خواهد رسيد . چرا كرامت خداوندى را ناديده مىگيريد و خود را ذليل مىكنيد چه شده است كه در بارهء كرامت خداوندى كه شما را احاطه كرده است ، نمىانديشيد شما كه مىبينيد مورد احترام و تعظيم كسانى قرار گرفته‌ايد كه هيچ ترجيحى در امتيازات دنيوى بر آنها نداريد . نه قدرت شما بقدرت آنان مىرسد و نه سلطه و امارتى بر آنان داريد . آيا نبايد بفهميد كه اين كرامت الهى فقط به جهت گرويدن شما بدين مقدّس اسلام بود كه شما را از ذلَّت و پستى جاهليّت و فقر و تيره روزىها نجات داد و گردنكشان جبّار روزگار را در برابر شما تسليم كرد ، در صورتى كه آنان شما را زير سيطرهء خود داشتند و با شما مانند پستترين جانوران رفتار مىكردند . حال چه شده است كه در مقابل خودكامگانى مانند معاويه زبون و پست و حقير شده‌ايد مگر فراموش كرده‌ايد كه در گذشته امور خداوندى بر شما وارد مىگشت و از شما صادر مىشد و بسوى شما برمىگشت . حال بينديشيد در اين كه علَّت اين برگشت قهقرائى چيست اينست برخى علل ذلَّتى كه شما را فرا گرفته است :